نگاهِ نو
→ بازگشت به تست‌ها

خودسنجیِ اضطرابِ اجتماعی

هر جمله را با توجه به تجربه‌ی کلیِ خود در چند ماهِ گذشته بسنج. منظور موقعیت‌هایی است که با دیگران در ارتباطِ مستقیم هستی — گفتگو، آشنایی، حضور در جمع. به این فکر کن که هر جمله تا چه اندازه شبیهِ توست.

ریشه و پیشینه: اضطرابِ اجتماعی به ترسِ پایدار از موقعیت‌های تعاملیِ روزمره گفته می‌شود؛ موقعیت‌هایی که فرد نگران است مورد ارزیابیِ منفیِ دیگران قرار بگیرد، خجالت بکشد یا کنترلِ خود را از دست بدهد. چارچوبِ علمیِ این حوزه با کارهای ماتیک و کلارک (۱۹۹۸) و لیبویتز شکل گرفته و بخشِ «تعاملِ اجتماعی» را از «اجرا در برابرِ جمع» جدا می‌کند. این خودسنجی روی مؤلفه‌ی تعاملی تمرکز دارد: شروعِ گفتگو، حضور در جمع‌های ناآشنا و احساسِ راحتی هنگامِ توجهِ دیگران.

منبع: اصیل و غیررسمی، الهام‌گرفته از Social Interaction Anxiety Scale (Mattick & Clarke, 1998) و چارچوبِ لیبویتز

⚠️ این یک خودسنجیِ آموزشیِ غیررسمی است، نه پرسشنامه‌ی رسمیِ تشخیصی. نتیجه فقط تصویری کلی از وضعیتِ تو می‌دهد و جای ارزیابیِ متخصص را نمی‌گیرد.

1. وقتی باید با غریبه‌ای گفتگو را شروع کنم، احساسِ تنش و معذب بودن می‌کنم.

2. در جمعِ ناآشنا نگرانم که حرفِ مناسب به ذهنم نرسد و سکوت سنگین شود.

3. وقتی فکر می‌کنم دیگران در حالِ قضاوتِ من هستند، تمرکزم را از دست می‌دهم.

4. تماسِ چشمیِ طولانی با کسی که خوب نمی‌شناسم برایم سخت است.

5. از این که در جمع حرفِ احمقانه‌ای بزنم و آبرویم برود می‌ترسم.

6. وقتی باید جلوی چند نفر نظر بدهم، صدایم می‌لرزد یا گُر می‌گیرم.

7. دعوت به مهمانی یا گردهماییِ گروهی را تا جای ممکن رد می‌کنم.

8. بعد از یک گفتگو، ساعت‌ها در ذهنم مرور می‌کنم که نکند چیزِ بدی گفته‌ام.

9. تماسِ تلفنی با کسی که نمی‌شناسم برایم استرس‌آور است و آن را به تعویق می‌اندازم.

10. وقتی دیگران در حالِ تماشای کاری هستند که انجام می‌دهم (مثلِ غذا خوردن یا نوشتن)، دست‌وپایم را گم می‌کنم.

لطفاً به همه‌ی سؤال‌ها پاسخ بده (0 از 10)

یه نفس تازه