نگاهِ نو
→ بازگشت به تست‌ها

خودسنجیِ نگرانیِ مزمن

این جمله‌ها درباره‌ی شیوه‌ی نگران‌شدنِ توست — نه یک رویدادِ خاص، بلکه الگوی کلیِ ذهنت. هر جمله را بخوان و مشخص کن چقدر شبیهِ توست. سعی کن بر اساسِ برداشتِ کلیِ خود از چند ماهِ گذشته پاسخ بدهی.

ریشه و پیشینه: نگرانیِ مزمن، یعنی زنجیره‌ی فکرهای منفی درباره‌ی آینده که به‌سختی متوقف می‌شوند، ویژگیِ شناختیِ مرکزیِ اختلالِ اضطرابِ فراگیر (GAD) است. چارچوبِ علمیِ آن را گروهِ پنسیلوانیا (Meyer و همکاران، ۱۹۹۰) معرفی کردند: نگرانی به‌جای آن‌که حل‌مسأله باشد، بیشتر کلامی، انتزاعی و کنترل‌ناپذیر است. این خودسنجی سه ویژگیِ شدت، گستره و کنترل‌ناپذیریِ نگرانی را می‌سنجد.

منبع: اصیل و غیررسمی، الهام‌گرفته از Penn State Worry Questionnaire (Meyer et al., 1990)

⚠️ این یک خودسنجیِ آموزشیِ غیررسمی است، نه پرسشنامه‌ی رسمیِ تشخیصی. نتیجه تنها تصویری کلی از سبکِ نگرانیِ تو می‌دهد.

1. اگر کاری برای انجام‌دادن نداشته باشم، خیالم راحت است و نگرانِ هیچ‌چیز نمی‌شوم.

2. نگرانی‌ها مرا غرق می‌کنند و نمی‌توانم آن‌ها را از ذهنم بیرون کنم.

3. وقتی کاری از دستم برمی‌آید، آن را انجام می‌دهم و دیگر دلواپسش نمی‌مانم.

4. همیشه چیزی هست که ذهنم را درگیرِ خود کند.

5. می‌دانم نباید این‌قدر نگران باشم، اما نمی‌توانم جلویش را بگیرم.

6. وقتی زیرِ فشار هستم، نگرانی به اوج می‌رسد و ذهنم آرام نمی‌گیرد.

7. تقریباً درباره‌ی همه چیز نگران می‌شوم — حتی چیزهایی که اهمیتشان کم است.

8. وقتی به یک نگرانی فکر می‌کنم، نگرانی‌های دیگر هم پشتِ سرِ هم می‌آیند.

9. تا کاری را تمام نکنم، ذهنم درگیرِ نتیجه‌اش است.

10. بعد از انجامِ یک کار، خیالم راحت می‌شود و درگیرِ سناریوهای منفی نمی‌مانم.

11. اطرافیانم می‌گویند بیش از حد نگران چیزهای مختلف می‌شوم.

12. حتی وقتی هیچ نشانه‌ی نگران‌کننده‌ای نیست، ذهنم سناریوهای بد می‌سازد.

لطفاً به همه‌ی سؤال‌ها پاسخ بده (0 از 12)

یه نفس تازه