خودسنجیِ ناگوهیجانی (دشواری در شناخت و بیانِ احساسات)

1. وقتی حالم بد است، اغلب نمی‌دانم دقیقاً چه احساسی دارم.

2. پیدا کردنِ کلمه‌ی درست برای توصیفِ احساساتم برایم سخت است.

3. گاهی احساسی در بدنم هست (مثلِ گرفتگیِ سینه یا دل‌شوره) ولی نمی‌فهمم از کجاست.

4. می‌توانم به‌راحتی احساساتم را برای کسی که به او اعتماد دارم تعریف کنم.

5. ترجیح می‌دهم درباره‌ی کارهای روزمره صحبت کنم تا درباره‌ی حسّ‌ها.

6. وقتی کسی از من می‌پرسد چه احساسی دارم، اغلب پاسخی برای گفتن ندارم.

7. دوست دارم به دلایلِ روان‌شناختیِ رفتارِ آدم‌ها فکر کنم.

8. گیج می‌شوم وقتی نمی‌توانم تفاوتِ بینِ حسّ‌هایی مثلِ خشم، غم یا خستگی را تشخیص بدهم.

9. نگاه کردن به درونِ خود و کشفِ احساساتِ پنهان برایم بی‌فایده است.

10. وقتی ناراحتم، بیشتر روی این تمرکز می‌کنم که «چه اتفاقی افتاد»، نه این که «چه احساسی دارم».

11. می‌توانم به‌سادگی احساساتم را با کلمه‌ها بیان کنم.

12. دیگران به من می‌گویند بیشتر درباره‌ی احساساتم حرف بزنم، اما این کار برایم غریبه است.