نگاهِ نو
→ بازگشت به زندگی بهتر

پذیرش و تعهد: آرامش با احساس‌ها، حرکت با ارزش‌ها

گاهی هرچه بیشتر برای فرار از یک احساسِ ناخوشایند تلاش می‌کنیم، بیشتر در آن گیر می‌افتیم. رویکردِ پذیرش و تعهد (ACT) راهِ تازه‌ای پیشنهاد می‌کند: به‌جای جنگیدن با احساس‌ها، جا برایشان باز کن، و در همان حال، گام‌هایت را به سمتِ چیزهایی که برایت مهم‌اند بردار.

ACT چیست؟

پذیرش و تعهد، که با نامِ اختصاریِ ACT شناخته می‌شود، یکی از رویکردهای موجِ سومِ درمان‌های شناختی-رفتاری است. هدفِ اصلیِ آن نه حذفِ افکار و احساس‌های دشوار، بلکه ساختنِ «انعطاف‌پذیریِ روانی» است: تواناییِ ماندن در کنارِ احساس‌های سخت و در عینِ حال انتخابِ رفتارهایی که با ارزش‌های واقعیِ ما هماهنگ‌اند.

پذیرش به‌جای جنگ

بخشِ نخستِ این رویکرد، پذیرش است؛ یعنی اجازه دادن به افکار و احساس‌های ناخوشایند تا حضور داشته باشند، بی‌آن‌که تمامِ انرژیِ خود را صرفِ سرکوب یا فرار از آن‌ها کنیم. در کنارِ آن، «گسلشِ شناختی» قرار دارد: یاد می‌گیریم افکار را صرفاً رویدادهای ذهنی ببینیم، نه حقیقتِ مطلق. مثلاً فرق است میانِ «من شکست‌خورده‌ام» و «دارم فکر می‌کنم که شکست‌خورده‌ام».

ارزش‌ها و عملِ متعهدانه

وقتی انرژیِ کمتری صرفِ جنگ با درون می‌شود، انرژی بیشتری برای زندگیِ معنادار می‌ماند. این‌جا دو فرایندِ کلیدی وارد می‌شوند: کشفِ ارزش‌ها، یعنی روشن‌کردنِ این‌که در ته دل چه چیزی برایمان واقعاً مهم است؛ و عملِ متعهدانه، یعنی برداشتنِ گام‌های عملی به سمتِ همان ارزش‌ها، حتی وقتی ترس یا ناراحتی همراهمان است. ارزش‌ها مثلِ قطب‌نما جهت را نشان می‌دهند و عمل، ما را در آن مسیر پیش می‌برد.

شش فرایندِ انعطاف‌پذیریِ روانی

ACT بر شش فرایندِ به‌هم‌پیوسته استوار است: پذیرش، گسلشِ شناختی، حضور در لحظه‌ی حال، «خود به‌عنوانِ زمینه» (یعنی دیدنِ خود به‌مثابه‌ی تماشاگرِ تجربه‌ها، نه اسیرِ آن‌ها)، روشن‌کردنِ ارزش‌ها، و عملِ متعهدانه. این شش فرایند جدا از هم نیستند؛ مثلِ شبکه‌ای به هم گره خورده‌اند و هرکدام بقیه را تقویت می‌کند تا در مجموع زندگیِ منعطف‌تر و معنادارتری بسازند.

گام‌های عملی

  1. 1وقتی احساسِ سختی آمد، به‌جای راندنش، در ذهنت برایش جا باز کن و بگو «خوش آمدی، می‌توانی همین‌جا باشی».
  2. 2به افکارِ آزاردهنده پیشوندِ «دارم فکر می‌کنم که...» اضافه کن تا فاصله‌ای میانِ خودت و فکر ایجاد شود.
  3. 3فهرستی از ارزش‌هایت بنویس؛ بپرس دوست داری در رابطه، کار و سلامت چه‌جور آدمی باشی، فارغ از نتیجه.
  4. 4هر هفته یک گامِ کوچک و مشخص در راستای یکی از ارزش‌هایت انتخاب و اجرا کن.
  5. 5تمرین کن خود را «آسمان» ببینی و افکار و احساس‌ها را «ابرهایی» که از آن می‌گذرند، بی‌آن‌که تو همان ابرها باشی.
  6. 6وقتی ترس راهت را سد کرد، بپرس «اگر این ترس کمی کوچک‌تر بود، چه قدمِ ارزشمندی برمی‌داشتم؟» و همان را انجام بده.
ریشه و پیشینه: رویکردِ پذیرش و تعهد (ACT) در دهه‌ی ۱۹۸۰ میلادی توسطِ روان‌شناس استیون هیز و همکارانش بنیان گذاشته شد و یکی از شناخته‌شده‌ترین رویکردهای موجِ سومِ درمان‌های شناختی-رفتاری به شمار می‌رود. ACT بر پایه‌ی مفهومِ انعطاف‌پذیریِ روانی و شش فرایندِ به‌هم‌پیوسته بنا شده است: پذیرش، گسلشِ شناختی، حضور در لحظه‌ی حال، خود به‌عنوانِ زمینه، ارزش‌ها و عملِ متعهدانه. اساسِ این رویکرد آن است که رنج، بخشی طبیعی از زندگیِ انسان است و راهِ زیستنِ بهتر، نه حذفِ احساس‌های دشوار، بلکه تغییرِ رابطه‌ی ما با آن‌ها و حرکت به سوی ارزش‌هاست.
یه نفس تازه