ذهنِ گروهی

ذهنِ گروهی

ویلیام مک‌داگال در «ذهنِ گروهی» می‌کوشد نشان دهد که جامعه را نمی‌توان صرفاً جمع جبریِ افراد سازنده‌ی آن دانست. به باور او هر گروه که سازمان‌یافتگیِ بالایی پیدا کند، نظامِ منسجمی از نیروهای روانی به دست می‌آورد؛ نظامی که زندگیِ خاصِ خود را دارد، در شکل‌گیریِ اندیشه و رفتارِ اعضایش اثر می‌گذارد و حتی پس از تغییرِ نسل‌ها هویتِ خود را نگاه می‌دارد. کتاب در بخشِ نخست به اصول کلیِ روان‌شناسیِ جمعی می‌پردازد، در بخشِ دوم به ذهن و خویِ ملت‌ها، و در بخشِ سوم به مراحلِ تکوین و پختگیِ ذهنِ ملی. اثر در سالِ ۱۹۲۰ منتشر شده و یکی از کوشش‌های پیشگامانه برای پایه‌گذاریِ روان‌شناسیِ اجتماعیِ نوین است.