شفقت به خود و سلامتِ روان: یک متاآنالیزِ کلیدی

مرورِ مک‌بث و گاملی نشان می‌دهد هرچه شفقت به خود بیشتر باشد، نشانه‌های افسردگی، اضطراب و استرس کمتر است.

شفقت به خود (Self-Compassion) یعنی همان مهربانی‌ای که در لحظهٔ شکست یا رنجِ یک دوست به او نشان می‌دهیم، با خودمان هم در پیش بگیریم. کریستین نِف این مفهوم را در سالِ ۲۰۰۳ معرفی کرد و از آن زمان به یکی از پربررسی‌ترین موضوعاتِ روان‌شناسیِ بالینی تبدیل شده است. در سالِ ۲۰۱۲، آنگوس مک‌بث و اَندرو گاملی از دانشگاهِ گلاسگو نخستین متاآنالیزِ بزرگ را دربارهٔ رابطهٔ شفقت به خود و سلامتِ روان منتشر کردند؛ پژوهشی که هنوز مرجعِ بسیاری از کارهای بعدی است.

نکته‌های کلیدی

• • مک‌بث و گاملی نخستین متاآنالیزِ رابطهٔ شفقت به خود و آسیبِ روان را در ۲۰۱۲ منتشر کردند.
• • این پژوهش ۲۰ نمونهٔ مستقل از ۱۴ مطالعه را با مقیاسِ شفقت به خودِ نِف ترکیب کرد.
• • همبستگیِ منفیِ بزرگی بینِ شفقت به خود و نشانه‌های افسردگی، اضطراب و استرس یافت شد.
• • این یافته در نمونه‌های متعددی تکرار شد و الگوی پایداری است، نه یک نتیجهٔ موردی.
• • شفقت به خود را می‌توان با تمرین‌های ساختاریافته‌ای مثل MBSR و CFT آموخت.
• • خودمهربانی نه ضعف، بلکه یکی از عواملِ محافظِ سلامتِ روان است.

منابع

• MacBeth, A., & Gumley, A. (2012). Exploring compassion: A meta-analysis of the association between self-compassion and psychopathology. Clinical Psychology Review, 32(6), 545–552. DOI: 10.1016/j.cpr.2012.06.003
• Neff, K. D. (2003). The development and validation of a scale to measure self-compassion. Self and Identity, 2(3), 223–250. DOI: 10.1080/15298860309027